Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Ο κόσμος που αλλάζει



Ζούμε σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές βιώνοντας μία εποχή που αλλάζει.

Οι περισσότεροι θα σας πουν ότι καταστρεφόμαστε.

Εμείς πιστεύουμε ότι απλά αλλάζουμε.

Ότι απλά φεύγουν ένα-ένα τα πέπλα που μας κρατούσαν στο σκοτάδι, και μισοκλείνουμε τα μάτια τυφλωμένοι από ένα φως, που δεν πιστεύαμε ότι υπήρχε.


Από ένα φως που κάνει κάθε σκοτεινό έργο να αποκαλύπτεται.

Και αυτό να μας κάνει να αισθανόμαστε ότι χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας, γιατί κάθε τι σταθερό που είχαμε βασιστεί, αποδεικνύεται, αρκετά ψεύτικο.

Είναι φυσιολογικό να φοβόμαστε, μπροστά στο άγνωστο που ανοίγεται μπροστά μας.

Σε μία νέα πραγματικότητα που ορθώνεται μέσα μας, και όλα αλλάζουν, μεταμορφώνονται, τα γκρίζα χρώματα χάνονται, το μίσος πια φαίνεται όχι στους άλλους, αλλά μέσα μας, σα μια σκοτεινή θολούρα, και κάτι ξένο από εμάς.

Και μαζί με μας αλλάζουν όλα, γιατί αν εμείς είμαστε σταγόνα, είμαστε και ωκεανός. Αν είμαστε τώρα, γινόμαστε και πάντοτε και αν είμαστε χώμα γινόμαστε και φως.

Είναι πάρα πολλά χαρούμενα νέα που έχουν ήδη έρθει, πράγματα θαυμάσια, απίστευτα, μαγικά, υπέροχα που και η ίδια η φαντασία μας δεν τα χωράει, γιατί ήρθε η ώρα να ζήσουμε τα πιο τρελά μας όνειρα.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αρχίσουμε να τα βλέπουμε είναι να εγκαταλείψουμε αυτό που είμασταν και να ξαναγίνουμε αυτό που πάντα είμαστε.

Ας συνεχίσουμε λοιπόν μαζί αυτό το ταξίδι που φαίνεται να τελειώνει εδώ, και ας ανακαλύψουμε ότι δεν είμαστε πρόβατα για σφαγή και ας το πιστεύαμε, και ότι βλέποντας τα μάτια του άλλου βλέπουμε μέσα στα δικά μας, και μέσα στα ίδια τα μάτια του Δημιουργού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου