Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Πλησιάζοντας



Κάποιοι αντιλαμβάνονται την αδυναμία τους να αλλάξουν τον κόσμο γύρω τους.
Είναι βέβαιο ότι αν καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια, ο κόσμος μαγικά δεν αλλάζει. Πρέπει να προχωράμε, προσπαθώντας όσο καλύτερα μπορούμε. Προσπαθώντας, ακόμα και αν μας φαίνεται ότι μένουμε στάσιμοι, στην πραγματικότητα, αλλάζουμε και προχωράμε. Μπορεί να βλέπουμε αδυναμία σε εμάς, αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα παρατήσουμε. Ενδεχομένως να πρέπει να αλλάξουμε μέθοδο, να πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα, καθώς και να αρχίζουμε να αλλάζουμε τα όνειρά μας, που είναι η γενεσιουργός αιτία για πολλά πράγματα που μας συμβαίνουν.
«Σαν ανθρώπινα όντα, το μεγαλείο μας δεν έγκειται τόσο στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο, αλλά στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τους εαυτούς μας.» Μαχάτμα Γκάντι


«Αν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα μπορέσεις να αλλάξεις και τον κόσμο. Αν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξεις το πώς αισθάνεσαι και τις πράξεις σου. Και έτσι θα αλλάξει και ο κόσμος γύρω σου. Όχι μόνο επειδή βλέπεις το περιβάλλον γύρω σου με διαφορετικό τρόπο και συναισθήματα, αλλά και επειδή η αλλαγή μέσα σου, σου επιτρέπει να αναλάβεις δράση με τρόπους που δεν έκανες ή δεν είχες σκεφτεί όταν λειτουργούσες με τον παλιό τρόπο σκέψης.

Και το πρόβλημα με το να αλλάζεις τον εξωτερικό σου κόσμο χωρίς να αλλάξεις τον εσωτερικό, τον εαυτό σου δηλαδή, είναι ότι θα είσαι ακόμα ο ίδιος όταν φτάσεις στην αλλαγή για την οποία προσπαθούσες. Θα εξακολουθείς να έχεις τις αδυναμίες σου, την αρνητικότητα, τις αυτοκαταστροφικές σου τάσεις κτλ.

Και έτσι, σε αυτή την νέα κατάσταση θα εξακολουθείς να μην βρίσκεις αυτό που ήλπιζες μιας και το μυαλό σου θα είναι ακόμα γεμάτο με αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Και με αυτό τον τρόπο μπορεί να γίνουν ακόμα πιο ισχυρά εξαιτίας του εγωισμού σου. Από την στιγμή που ο εγωισμός σου αγαπά να διαιρεί τα πράγματα, να βρίσκει εχθρούς και να δημιουργεί διαχωρισμούς, μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει ακόμη περισσότερα προβλήματα και συγκρούσεις στην ζωή και τον κόσμο σου.» Μαχάτμα Γκάντι

Είναι τόσοι σοφοί άνθρωποι, που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς στον κόσμο και μας έχουν πει, τρομερά εμπνευσμένα πράγματα, όπως:  
«Οφείλουμε να πετάξουμε μακριά από τη γη, στον ουρανό, και το να πετάξουμε μακριά είναι να γίνουμε όπως ο Θεός, όσο αυτό είναι δυνατό, και το να γίνουμε όπως ο Θεός είναι να γίνουμε αγνοί, δίκαιοι και σοφοί»  Σωκράτης
Ποιος εμπνευσμένος άνθρωπος, μας έχει πει ότι πρέπει να συσσωρεύουμε υλικά αγαθά, και να κοιτάμε τυφλά το συμφέρον μας με κουτοπονηριά; - Κανένας. Και όμως αυτό θεωρούμε φυσιολογικό ότι αυτό πρέπει να κάνουμε.
Γιατί; Με ποιο τρόπο έχουμε πειστεί σε αυτό, και ακολουθώντας την κουτοπονηριά, τις παλιανθρωπιές, πόσο μακριά μπορούμε να πάμε;
Αυτό που έχουμε να κερδίσουμε ακολουθώντας τον δρόμο του Σωκράτη μήπως είναι μεγαλειώδες και το κυριότερο μήπως περιλαμβάνει τα πάντα; Μήπως όριο του είναι μόνο τα όρια των ονείρων;
Μήπως το ίδιο το σύμπαν δεν έχει κατασκευαστεί για να είναι μία υλοποίηση των ονείρων μας; Όταν στα όνειρα, στις σκέψεις μας φερόμαστε άσχημα στους άλλους, στους συνανθρώπους μας που είναι το ίδιο με τους εαυτούς μας, μήπως αυτό που μας επιστρέφει το Σύμπαν είναι η υλοποίηση της ασχήμιας και του μίσους που γεννάμε εμείς οι ίδιοι;   
«Εκεί όπου η άγνοια είναι κύριός μας, δεν υπάρχει πιθανότητα για πραγματική ειρήνη» Σωκράτης
Όσο εμείς πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε, και ότι καλά κάνουμε, τόσο δεν παραδεχόμαστε ότι έχουμε άγνοια. Άρα ουδέποτε θα προχωρήσουμε.
Απόδειξη ότι έχουμε άγνοια είναι όμως το ότι δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε τους εαυτούς μας, τις πράξεις μας και ότι πληγώνουμε συνεχώς τους άλλους με την ανόητη συμπεριφορά μας και δεν έχουμε την στοιχειώδη σύνεση να το αντιληφθούμε παρατηρώντας τους άλλους, ή έστω ερχόμενοι στη θέση τους.
Για παράδειγμα όταν μιλάμε, χωρίς να έχουμε κάτι πραγματικά να πούμε, να δώσουμε στους άλλους κάτι το οποίο εφαρμόζουμε πρώτα στους εαυτούς μας. Όταν είμαστε γιατροί ή δημόσιοι λειτουργοί και ζητάμε «έκτακτη αμοιβή» για τις υπηρεσίες μας, αν και πληρωνόμαστε.
Όταν κάνουμε τέτοιες πράξεις, εμείς οι ίδιοι δεν επιτρέπουμε στα πράγματα να αλλάξουν εκ των βάθρων, γιατί για μία τέτοια αλλαγή δεν μπορούμε να έχουμε παιδικές δικαιολογίες του στυλ: «έτσι κάνουν όλοι».
Αν θέλουμε να αλλάξει αυτός ο κόσμος που στηρίζεται στο μίσος, θα πρέπει να εντοπίσουμε την αρχή, τον νόμο που πρέπει να εφαρμόσουμε για την αλλαγή του:    
"Το μίσος δε νικιέται με μίσος σε καμία περίπτωση. Το μίσος νικιέται με Αγάπη. Αυτός είναι αμετάβλητος νόμος" Αριστοτέλης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου