Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Η Γαλέρα


Είναι ένα κάτεργο, μία γαλέρα που ταξιδεύει. Όλοι ζούνε κλειδωμένοι στο κάτω μέρος του καταστρώματος. Όλοι είναι σκλάβοι, οι περισσότεροι είναι αλυσοδεμένοι στα κουπιά. Υπάρχουν τρεις σειρές από κουπιά. Η πάνω, η μεσαία και η κάτω. Οι σκλάβοι δεν βγαίνουν ποτέ από τις θέσεις τους, λιώνουν κυριολεκτικά στο κάτεργο που βρίσκονται. Εκεί τους ταίζουν, εκεί κοιμούνται και εκεί κάνουν τις φυσικές τους ανάγκες. Καλύτερη θέση έχουν αυτοί που βρίσκονται στην πάνω σειρά. Έχουν λίγο περισσότερο αέρα, δεν έχουν άλλους από πάνω τους. Αλλά όλοι είναι σκλάβοι.


Υπάρχουν και χειρότερα σε αυτή τη γαλέρα: Αυτοί που δεν δουλεύουν στα κουπιά, οι άνεργοι, που είναι στοιβαγμένοι στο αμπάρι που βρίσκεται κάτω από τους κωπηλάτες. Εκεί είναι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον σαν σαρδέλες και εκλιπαρούν για λίγο αέρα, μιας και επιπλέουν σε ένα ρευστό μίγμα από το θαλασσινό νερό που εισρέει στο σκάφος και ανακατεύται με τις ανθρώπινες ακαθαρσίες που πέφτουν από τους κωπηλάτες.

Υπάρχουν και καλύτερες θέσεις για κάποιους σκλάβους: Είναι αυτοί που κρατάνε τα μαστίγια, που δίνουν την τροφή, που καθορίζουν ποιος θα πάει σε τι θέση. Υπάρχουν αυτοί που κρατάνε το ρυθμό στα τύμπανα, αλλά υπάρχουν και οι παπαγάλοι, κάποιοι σκλάβοι που περιφέρονται και επαναλαμβάνουν συνεχώς: «Είστε τυχεροί που είστε εδώ μέσα, έξω υπάρχει μόνο ο θάνατος.» - «Δουλεύετε συγχρονισμένα όλοι μαζί και μη μιλάτε, μόνο έτσι θα σωθούμε όλοι, ειδάλλως θα ναυαγήσουμε», «Είστε εγκληματίες, αμαρτωλοί και σας αξίζει αυτή η ζωή. Έτσι  πληρώνετε για τα κρίματα σας», «Προσπαθήστε περισσότερο, κάντε ότι σας λέμε, και μπορεί να βρεθείτε να κωπηλατείτε στην πάνω σειρά», «Υπακούστε! Ο νόμος καθορίζει ότι έτσι πρέπει να ζείτε.»  

Αυτοί που είναι στις καλύτερες θέσεις, λέγονται κυβέρνηση. Και όλοι οι σκλάβοι στα αλήθεια έχουν μία εξουσία που τους κάνει να πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι. Κάθε τέσσερα χρόνια εκλέγουν την κυβέρνηση. Οι σκλάβοι κάνουν μεταξύ τους φατρίες, ομάδες και η ομάδα που κατορθώνει να βγει στην κυβέρνηση, βάζει τα δικά της άτομα στα καλά πόστα και αντίστοιχα βάζει τους αντιπάλους της στο αμπάρι.

Είναι σίγουρα καλό να βγει μία κυβέρνηση, αποτελούμενη από άτομα σωστά. Που ενδεχομένως να είναι πιο δίκαια με το μοίρασμα της τροφής και της υπηρεσίας. Αλλά σε καμμία περίπτωση οι σκλάβοι δεν θα σταματήσουν να είναι σκλάβοι.

Δεν θα άξιζε τον κόπο εάν, σίγουρα στα χειρότερα όνειρά μας, είμασταν σε αυτή την κατάσταση, σε αυτή την γαλέρα, να κάναμε κάτι για να κερδίσουμε την ελευθερία μας;

Καταρχήν θα έπρεπε να γνωρίζαμε από τι αποτελούνται τα δεσμά μας. Μήπως εάν τα προσέχαμε να παρατηρούσαμε ότι είναι αλυσίδες σκουριασμένες από το νερό και το αλάτι, που τρίβονται και κομματιάζονται εύκολα;

Θα έπρεπε να παρατηρούσαμε τις διεξόδους διαφυγής από το κλειστό κατάστρωμα, ποια ώρα είναι κατάλληλη να διαφύγουμε, που είναι ήσυχη και σκοτεινή; Μήπως θα παρατηρούσαμε την κατάλληλη ώρα και μία ξεχαρβαλωμένη έξοδο για εμάς;

Θα έπρεπε να επαναθεωρούσαμε τη σχέση μας με τους υπόλοιπους αιχμαλώτους. Καλοί και κακοί, προνομοιούχοι και μη, αυτό που μας ενώνει όλους είναι τα κοινά μας δεσμά. Όλοι μας είμαστε σκλάβοι.

Όλοι μας είμαστε σε παρόμοια θέση. Ποιος όμως είναι ο διαφορετικός; Μηπως τότε εντοπίζαμε πάνω στο πλοίο και σε μία θέση ψηλότερα από όλους, ένα γέρικο διαβολάκι που μόνο του επωφελείται από αυτή την κατάσταση; Στρέφοντας την προσοχή μας πάνω του θα κάναμε το μισό έργο για να σταματήσει αυτή η τυραννία.

Μήπως αν κάναμε μία πρόβα, σερνόμασταν έξω και αντικρύζαμε τη θάλασσα, τον αέρα, τα πουλιά, κάπου ένα λιμανάκι, το πράσινο της φύσης, τα δέντρα να ξεχωρίζουν, και τα ζώα να κατοικούν σε έναν παράδεισο, αντιλαμβανόμασταν ένα μεγάλο μυστικό για τους εαυτούς μας;
Κάποτε είμασταν ελεύθεροι. Μπορεί να μας έκαναν να πιστέψουμε ότι πάντα κατοικούσαμε σε αυτό το βρωμερό κατάστρωμα, σε αυτή τη κόλαση. Μπορεί να μας αφαίρεσαν τις αναμνήσεις και τις δυνάμεις μας. Αλλά τώρα πια μπορούμε να ξαναγίνουμε ελεύθεροι. Τώρα πια έχουμε πολλούς λόγους να ακολουθήσουμε την εσωτερική μας φωνή για ελευθερία.

«Ακολούθησε τα στοιχεία, και προχώρησε, οπουδήποτε και αν αυτά σε οδηγήσουν» Σωκράτης     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου