Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Αλλάζοντας πορεία




Είναι στιγμές κρίσιμες στη ζωή μας, σταυροδρόμια, που βλέπουμε ότι ο δρόμος που τραβάμε δεν μας βγάζει πουθενά, και που αποφασίζουμε να αλλάξουμε πορεία. Μπορεί κάτι να μας ενοχλούσε στη θεώρηση πραγμάτων που είχαμε, και σε μια στιγμή, να μας δόθηκε το κομμάτι του παζλ που έλειπε για να κατανοήσουμε την εικόνα. Και τότε αποφασίζουμε να αλλάξουμε πορεία, αφήνοντας τα γνωστά που δεν μας προσφέρουν πια κάτι και τραβώντας για τα άγνωστα με το φόβο από τη μια να προσπαθεί να μας κάνει κουρέλι και κάτι στη καρδιά μας, έξω από τη κοινή λογική, να μας λέει ότι κάνουμε το σωστό.

Γνωρίσαμε πια το πως δουλεύει το σύστημα χειραγώγησης του πλανήτη μας. Μια μαύρη αράχνη στη κορυφή μιας πυραμίδας χειραγώγησης, που θέλει να ελέγξει τα πάντα και υφαίνει ένα ζοφερό ιστό. Μπροστά σε αυτό το κακό που αποκαλύπτεται, εμείς, κάτι λιγότερο από ένας Δαβίδ, ψάχνουμε να βρούμε το καλύτερο τρόπο να αντιμετωπίσουμε το θηρίο.

«Μην αντιστέκεστε στο κακό». Μια παράξενη διδαχή, μια απίστευτη συμβουλή, ειπωμένη από έναν αυθεντικό Δάσκαλο, που ήρθε ίσως η ώρα να πέσει φως πάνω της. Το πρώτο πέπλο που σηκώνεται μοιραία, είναι αυτό της αποβλάκωσης και του ύπνου. Όταν βλέπεις όλα να χάνονται πρέπει να επιστρατεύσεις τις καλύτερες δυνάμεις σου, να υπερβείς επίπεδα που κανονικά δεν θα περνούσες, να δοκιμάσεις δρόμους διαφορετικούς, να επικαλεστείς δυνάμεις άγνωστες που υπάρχουν κοιμισμένες μέσα σου, να γίνεις πρακτικός, ξεκάθαρος, σαφής και αποφασισμένος. Δεν μπορείς να συνεχίσεις να είσαι το χαζό της τηλεόρασης, δεν μπορείς να συνεχίσεις να λες χαζαμάρες ή κούφια λόγια στους υπόλοιπους ανθρώπους, χρειάζεσαι τη συνείδησή σου ακέραια, θέλεις τη δύναμή σου ολόκληρη. Μόνο πλησιάζοντας στην αλήθεια πλησιάζεις τη πηγή της Δύναμης.

Σηκώσαμε όσο μπορούσαμε μέσα μας το πέπλο, γνωρίσαμε το θηρίο, πως δουλεύει το κακό. Φυσιολογικά όσο περισσότερο ρίχναμε φως στο πως δουλεύει το θηρίο, πως αφεντεύει το χρήμα, τους πολιτικούς, πως θέλει να εξουσιάζει τη κάθε μας ανάγκη: Τη γη μας, την ενέργεια, τη τροφή, το νερό. Αρχίζει να συμβαίνει κάτι παράξενο: Χάνεις τη δύναμή σου, χάνεις τη θέλησή σου, η θεϊκή ζωντανή σπίθα μέσα σου θαμπώνει. Η λύση που προκύπτει είναι μια ουτοπία: Η πλειοψηφία των ανθρώπων να ξυπνήσει και να συμφωνήσει. Όχι, δεν είναι αυτός ο δρόμος. Η παγκόσμια επανάσταση είναι μια ουτοπία που πολλές φορές παίρνει λανθασμένο δρόμο και καταλήγει εκατόμβη τρελού δικτάτορα.     

Ο δρόμος αυτός δε βγάζει πουθενά. Σταματάς. Περιμένεις. Η μέχρι τώρα εμπειρία σου δίνει ένα πλεονέκτημα: Δεν χρειάζεται να διαβείς ξανά δρόμους που γνώρισες. Στην αλήθεια πάντα μπορείς να φτάσεις, αν είσαι διατεθειμένος να προχωρήσεις. Όταν ζητάς κάτι, ακόμα και ασυνείδητα, το σύμπαν σα μαγνήτης σου το φέρνει. Ένας καινούργιος αέρας έρχεται. Ένας νέος δρόμος ανοίγεται. Αλλάζεις πορεία.

Είμαστε αθάνατες και παντοδύναμες ψυχές που φοράνε ανθρώπινα σώματα, βυθισμένες σε μία ψευδαίσθηση, αυτό το ψεύτικο κόσμο των τριών διαστάσεων, όπου ξέχασε η ψυχή μας αυτό που είναι, και ταυτίστηκε με το σώμα, έπεσε στη λήθη, και μαζί στο φόβο και το (ψεύτικο φυσικά) θάνατο.

Ο κόσμος γύρω μας δεν είναι πραγματικός, αλλά μία φαντασία, μία προβολή, μία ψευδαίσθηση. Φαίνεται να υπάρχει αυτό που σκεφτόμαστε ότι υπάρχει. Άρα είμαστε συν-δημιουργοί των πάντων γύρω μας. Τα πάντα γύρω μας υπάρχουν επειδή συνειδητά ή ασυνείδητα τα σκεφτήκαμε. Το κακό που βλέπουμε γύρω μας, το φτιάξαμε και εμείς, γιατί (συνήθως ασυνείδητα) συμφωνήσαμε στη δημιουργία του, αφού το σκεφτήκαμε.

Όταν βλέπουμε μία βίαιη ταινία στη τηλεόραση, συμμετέχουμε ασυνείδητα στην αύξηση της βίας. Όταν ακούμε μία άσχημη είδηση στο υποτιθέμενο δελτίο ειδήσεων, είμαστε εμείς ασυνείδητα που τη κάνουμε πραγματικότητα. Όταν αποκαλύπτουμε άλλο ένα σκοτεινό σχέδιο των δυναστών μας, και μιλάμε για αυτό, το φέρνουμε πιο κοντά σε υλοποίηση. Όταν μαχόμαστε εναντίον του κακού, το ενδυναμώνουμε, αφού το σκεφτόμαστε και έτσι αυτό συνεχίζει να υπάρχει.

Υπάρχουν δύο σημεία κλειδιά με τα οποία μπορούμε να αλλάξουμε το κόσμο:
1. Να μην βλέπουμε τον εαυτό μας σαν απλά ένα θνητό σώμα, αλλά να είμαστε και να συμπεριφερόμαστε σαν αυτό που κατοικεί στο σώμα. Συνδεόμαστε έτσι με τον πραγματικό εαυτό μας, δεν είμαστε η προβολή από ένα σκλαβάκι που κάποιοι θέλουν να ταυτιζόμαστε. Μπορούμε να ζούμε αυθεντικά και να πλησιάζουμε στην αλήθεια, αφήνοντας πίσω τη ψευδαίσθηση.  Αυτό που βλέπει ο πραγματικός εαυτός μας είναι η αλήθεια, και οι σκέψεις μας υλοποιούνται άμεσα και είναι πολύ δυνατότερες από τις ασυνείδητες, σκόρπιες, μηχανικές σκέψεις αυτών που ακόμα δεν έχουν θυμηθεί ποιοι πραγματικά είναι. Σκεφτόμενοι συνειδητά ότι το κακό δεν υπάρχει, αυτό παύει και να υπάρχει.  

2. Θα πρέπει να αυξήσουμε τη συνείδηση μας, τον συνειδητό τρόπο σκέψης μας και να περιορίσουμε τον ασυνείδητο. Ο ασυνείδητος είναι αυτός που δεν ελέγχουμε, που είναι σκοτεινός. Δεν παύει όμως και αυτός να δημιουργεί. Αυξάνουμε τη συνείδησή μας ζώντας σε ένα θεϊκό συναίσθημα: Την ανεπιφύλακτη αγάπη. Μια αγάπη που πηγάζει σα θάλασσα ολόκληρη από τη καρδιά μας και μας κάνει να αγαπάμε τα πάντα στη Φύση, ακόμα και τους κακούς ανθρώπους, συγχωρόντας τα πάντα και αποδεχόμενοι τα πάντα. Έχοντας στη καρδιά μας αυτή την αγάπη που εκφράζεται χωρίς να θέτει όρους, είμαστε πιο κοντά στο βασίλειο του Θεού.

Έχοντας αυτή την ανεπιφύλακτη αγάπη στη καρδιά μας, φωτίζουμε, καταλαβαίνουμε, συγχωρούμε και μετατρέπουμε σε φως κάθε σκιά, κάθε τι κακό σε εμάς, στους άλλους και στο κόσμο γύρω μας.

Ήταν αναγκαίο βήμα του ξυπνήματος μας να γνωρίσουμε το κακό. Ίσως αλλάζοντας πορεία φτάνουμε να καταλαβαίνουμε πως μπορούμε συνειδητά να το κάνουμε να μην υπάρχει, βγάζοντάς το έξω από τη σκέψη μας και ταυτόχρονα να μην αντιστεκόμαστε σε αυτό. Η μεγαλύτερη μάχη που μπορούμε να κερδίσουμε, μη πολεμώντας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου