Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Ναράντα







Μια φορά και ένα καιρό, Ο Ναράντα, ένας μεγάλος Ινδός μυστικιστής, αποφάσισε κάποτε, να πάει να συναντήσει το Θεό.

Καθώς περπατούσε μακάριος, νιώθοντας κάθε στιγμή στη καρδιά του την ιερή παρουσία Του, συνάντησε ένα γέροντα σεβάσμιο καλόγερο, που καθόταν κάτω από ένα δέντρο, κάνοντας εικοσιτέσσερεις ώρες τη μέρα τις ιερές πρακτικές της κάστας του, που οδηγούσαν μαθηματικά στην ένωση με το Θεό. Ο σεβάσμιος γέρος του είπε «μιας και πας να συναντήσεις το Θεό, κάνε του σε παρακαλώ, μια ερώτηση από εμένα. Πες του ότι, εδώ και τρεις ζωές κάνω μόνο αυτό το πράγμα. Πόσο θα χρειαστεί ακόμη;»


Ο Ναράντα γέλασε και τον διαβεβαίωσε ότι θα ρωτούσε το Θεό για το γέροντα.

Καθώς συνέχισε την πορεία του, συνάντησε κάτω από ένα άλλο δέντρο ένα νεαρό που χόρευε και τραγουδούσε.

Αστειευόμενος ο Ναράντα τον ρώτησε «μήπως θέλεις να ρωτήσω τίποτα το Θεό για σένα;»

Αλλά ο νεαρός ούτε που τον είχε ακούσει και συνέχισε να χορεύει και να τραγουδάει.

Μετά από μερικές μέρες, ο Ναράντα γύρισε πίσω από το ιερό βουνό όπου συνάντησε το Θεό. Πλησίασε το γέρο σοφό και του είπε «Ρώτησα το Θεό για σένα. Μου είπε ότι χρειάζεσαι ακόμη τρεις ζωές.»

Ο γέρος εξοργίστηκε. «Αυτό είναι τελείως άδικο! Άκου ακόμη τρεις ζωές!» ξεφώνισε και πέταξε έξαλλος τα κομποσκοίνια και τις ιερές γραφές, παρατώντας όλη τη προσπάθειά του.

Ο Ναράντα προχώρησε και πλησίασε το νεαρό που ακόμη χόρευε και τραγουδούσε. «Αν και δεν μου το ζήτησες» του είπε, «εγώ ρώτησα το Θεό και για σένα. Φοβάμαι όμως να σου πω, ύστερα από την οργή που είδα στο γέροντα.»

Ο νεαρός δεν του απάντησε και εξακολούθησε το χορό και το τραγούδι του. Ο Ναράντα συνέχισε. « ‘Όταν λοιπόν Τον ρώτησα για σένα, Εκείνος μου είπε «Πες στο νεαρό ότι θα πρέπει να γεννηθεί τόσες φορές, όσες είναι και τα φύλλα του δέντρου κάτω από το οποίο χορεύει».

Ο νεαρός άρχισε να χορεύει με μεγαλύτερο πάθος. «Τόσο γρήγορα;» είπε. «Υπάρχουν τόσα πολλά δέντρα και τόσα πολλά φύλλα στον κόσμο! Τόσο λίγο μόνο; ‘Όταν θα ξαναπάς στο Θεό, σε παρακαλώ, ευχαρίστησέ Τον για μένα!»

Ο Ναράντα, που του άρεσε να αστειεύεται, ευχαριστήθηκε, με την απάντηση του νεαρού. Καλά είχε καταλάβει από την αρχή ότι ο νεαρός είχε ήδη βρει τον Θεό, άρα δεν τον απασχολούσε καθόλου το ερώτημα του γέροντα. Είχε πει ψέματα στον γέροντα για τις τρεις ζωές, η σωστή απάντηση είναι πως όσο δεν βρίσκεις, όσο δεν πλησιάζεις κάθε στιγμή το Θεό, τότε φυσικά απομακρύνεσαι, άρα ο γέρος θα χρειαζόταν κανονικά άπειρες ζωές.

Είχε απλά βοηθήσει τον γέροντα να απομακρυνθεί από έναν μάταιο, σκληρό, πειθαρχημένο δρόμο. Ο δρόμος προς τον Θεό, δεν είναι πειθαρχία, δεν είναι λογική, δεν είναι τύψεις, δεν είναι συνήθεια, δεν έχει υπολογισμούς, δεν έχει χρόνο, δεν έχει προσδοκίες, είναι απλά ένα χαρούμενο ταξίδι προς το άγνωστο…



(Μπήκαμε ωστόσο, στο πειρασμό να το πειράξουμε λίγο…)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου