Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Το μαγικό λυχνάρι






«Άγγελε, μου συμβαίνει κάτι πάρα πολύ παράξενο. Αισθάνομαι ότι έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για πράγματα που παλιά με γέμιζαν και νιώθω μία απέραντη κενότητα για θεσμούς, μια αδιαφορία για το παραδοσιακό σπορ της συσσώρευσης του χρήματος, λες και έχουμε φτάσει σε ένα κατώφλι, σε μία είσοδο ενός διαφορετικού κόσμου που μας ανοίγεται.»

-«Ναι φίλε μου Αιμίλιε και εμείς στους εσωτερικούς κόσμους, τους αόρατους αυτή τη στιγμή για εσένα, αλλά πραγματικούς βλέπουμε με χαρά μας αυτή σας την αλλαγή. Ναι πλησιάζετε. Ναι, προχωράτε στην αποκάλυψη ότι αυτός ο κόσμος που σας παρουσιάστηκε ως πραγματικός ξεθωριάζει και χάνεται. Οι περισσότεροι από εσάς έχουν καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά σε αυτό τον κόσμο. Έχετε καταλάβει αρκετοί από εσάς ότι οι παραδοσιακές δυνάμεις και θεσμοί έχουν άλλο σκοπό ύπαρξης.»

-«Μπορείς να μου πεις Άγγελε, ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός του πολιτικού και οικονομικού μας συστήματος; Αισθάνομαι ότι κάπου υπάρχει μία ματαιότητα σε αυτούς τους φορείς, μία παρακμή, κάτι που σβήνει, κάτι που όλοι οι άνθρωποι θα θέλαμε να το αφήσουμε πίσω…»

-«Είσαι βέβαιος ότι μπορείς να αντέξεις την απάντηση;»

-«Εσύ δεν λες ότι ο μαθητής θα καταλάβει την απάντηση όταν είναι ήδη έτοιμος να αναγνωρίσει την αλήθεια; Άρα ναι, πιστεύω ότι είμαι έτοιμος να ακούσω την απάντηση, όποια και αν είναι αυτή.»

-«Άκουσε την απάντηση λοιπόν: Μια φορά και έναν καιρό, εκεί που δεν υπάρχει ο χρόνος, παντοδύναμα όντα, πολύ ισχυρότερα από τους Ολύμπιους σας Θεούς, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μία διαφορετική πρόκληση, έναν κόσμο με πολύ λίγο φως και πολύ περισσότερο σκοτάδι. Αποφάσισαν να ριχτούνε σε μία περιπέτεια για αυτούς, να ξεχάσουν τις δυνάμεις τους και το ποιοι πραγματικά είναι για να δουν ποια είναι τα όρια του φωτός.

Οι ξεχασμένοι αυτοί Θεοί, μπήκαν με τον τρόπο αυτό σε ένα αλλόκοτο παιχνίδι, μία περιπέτεια στα βάθη της αβύσσου για να δουν πως συμπεριφέρεται το Φως. Ωστόσο σε κάθε παιχνίδι παρουσιάζεται κάποια στιγμή ένα σταυροδρόμι: Αγώνας με τους κανόνες ή Νίκη παραβαίνοντας τους κανόνες. Η ιδιομορφία αυτού του παιχνιδιού ήταν ότι μέσα στην άβυσσο δεν φαίνεται να υπάρχουν κανόνες. Αυτοί που αποφάσισαν να νικήσουν με κάθε τρόπο, και χωρίς κανένα κανόνα, σύντομα κυριάρχησαν, και εγκλώβισαν τους ξεχασμένους Θεούς, αυτά τα πανίσχυρα θεϊκά Όντα, το καθένα από αυτά σε ένα σκουριασμένο λυχνάρι. Η Γη, ή μάλλον ακριβέστερα η σκοτεινή άποψη αυτή της Γης, ένας ατέλειωτος σωρός από σκουριασμένα τέτοια λυχνάρια.

Αυτός ο κόσμος ωστόσο, υπάρχει και παραμένει σκοτεινός, όσο τα λυχνάρια μένουν σκουριασμένα και σβηστά. Η θέλησή μας είναι ωστόσο, αυτός ο κόσμος να πάψει να υφίσταται στο σκοτάδι και να επιστρέψει στο φως, εκεί που πραγματικά ανήκει, για αυτό και βοηθάμε κάθε ξεχασμένο Θεό, να γυαλίσει και να ανάψει το λυχνάρι του. Θα τον προστατέψουμε αν αυτό αποφασίσει, θα του φέρνουμε ανθρώπους και καταστάσεις ευνοϊκές, που αυτός θα ερμηνεύει ως καλή τύχη, για να μπορεί να συνεχίσει να φωτίζει με το λυχνάρι του.

Δεν έχει σημασία τι ήταν αυτό που έκανε μέχρι τώρα. Όλοι μπορούν να το κάνουν, συγχωρώντας και αναγνωρίζοντας το δικαίωμα στον άλλον να μην είναι τέλειος, ζώντας ευτυχισμένοι απολαμβάνοντας τη κάθε στιγμή τους, αποδεχόμενοι ότι σε αυτή τη ψευδαίσθηση της ύλης είναι μόνο μία ζωντανή αναπνοή του Δημιουργού…»

-«Δηλαδή Άγγελε, η απάντηση στην αρχική μου ερώτηση, για το σκοπό ύπαρξης του οικονομικού και πολιτικού μας συστήματος είναι…»

-«Πες το Αιμίλιε, πιστεύω ότι έχεις φτάσει στην απάντηση.»

-«Μου είναι λίγο δύσκολο ακόμα και να το διατυπώσω, αλλά νομίζω ότι είναι μία επινόηση αυτών που κρατάγανε τη Γη στο σκοτάδι, ώστε να μην σκεφτούμε να γυαλίσουμε και να ανάψουμε το μαγικό μας λυχνάρι.»

-«Ναι, Αιμίλιε, αυτό είναι. Τα μεγαλύτερα ερωτήματα που υπάρχουν πάντα έχουν απλές απαντήσεις. Το να προσπαθείς να κερδίσεις χρήματα, οδηγεί ή στο να είσαι φτωχός ή στο να κάνεις γύρω σου φτωχούς και σε αποσπάει από το να γυαλίσεις το λυχνάρι σου. Γυαλίζοντάς το θα έχεις περισσότερα από όσα είχε κάποτε ο Σολομώντας, αλλά εσύ ασχολείσαι κυνηγώντας δεκάρες. Στη πολιτική βρίσκεις πάντα αναποτελεσματικούς ανθρώπους και διαφθορά, σε έχουν κάνει να πιστέψεις ότι αυτοί έχουν τη δύναμη να κουμαντάρουν τη ζωή σου και όχι εσύ, εσύ όμως πια γνωρίζεις τη πηγή της απόλυτης δύναμης, βρίσκεται κάπου μέσα σου, σε ένα μαγικό λυχνάρι…»    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου