Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Fernando





Ο γαιδαράκος Fernando βρέθηκε σε ένα μέρος στη μέση του πουθενά με ένα δυσάρεστο δάγκωμα στο πίσω πόδι του, να μην μπορεί να σταθεί, αφυδατωμένος, και η ζωή του να κρέμεται από μία κλωστή.

Μετά από 20 χρόνια εκμετάλλευσης στα χέρια των ιδιοκτητών του, ο Fernando είχε τραυματιστεί σε μία μπροστινή οπλή του, και δεν κρίθηκε άξιος του χρόνου και των χρημάτων που απαιτούνται για θεραπεία, έτσι οδηγήθηκε στην ερημιά και αφέθηκε να πεθάνει.

Ανακαλύφθηκε από έναν περιπατητή, και μετά από πέντε ημέρες, ζητώντας απεγνωσμένα κάποιον να τον βοηθήσει, δεχτήκαμε μια προσφορά από το καταφύγιο ζώων Mino Valley Farm, και έτσι αμέσως οργανώσαμε μια αποστολή διάσωσης.

Χωρίς ρυμουλκούμενο για τη μεταφορά ιπποειδών, κάναμε μια επείγουσα έκκληση για βοήθεια, και ευτυχώς ένας πυροσβέστης που είχε δει την ιστορία του Fernando μας διέθεσε ένα φορτηγό για να μας βοηθήσει να τον φέρουμε στο καταφύγιο.

Με τη νύχτα να έρχεται γρήγορα πήγαμε να τον μεταφέρουμε, αλλά όταν φτάσαμε ήταν άφαντος! Μετά από τις πέντε ημέρες που πέρασαν, έκπληκτοι είδαμε ότι είχε φύγει.

Πίσσα σκοτάδι υπό βροχή, κάναμε αναζήτηση. Ξεκινήσαμε να ελέγχουμε τα κοντινά δέντρα, σκεφτόμενοι ότι πρέπει να πήγε ο Fernando χωλαίνοντας να βρει κάλυψη, αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά και οι φακοί μας ξεκίνησαν να σβήνουν, και αμφιβολίες κατά πόσον θα τον βρούμε στη σκοτεινή άβυσσο έρχονταν στο μυαλό μας.
Δεν είμασταν διατεθειμένοι να παραιτηθούμε όμως, και στη συνέχεια, μετά από αναρρίχηση μέσα από μια θάλασσα από βάτους είδαμε λίγο το κεφάλι του να ξεπροβάλει.

Ο Fernando είχε χρησιμοποιήσει τις τελευταίες του δυνάμεις για να σηκωθεί στα πόδια του και να προσπαθήσει να βρει καταφύγιο, πριν τελικά καταρρεύσει σε ένα κοντινό χωράφι.

Κρύο, βρεγμένο και σοβαρά αφυδατωμένο, τον πλησιάσαμε και τον καθησυχάσαμε ότι ήμασταν οι καλοί και ήρθαμε για να τον βοηθήσουμε. Δεν ήθελε να σηκωθεί στην αρχή, αλλά μετά από λίγη ενθάρρυνση ήταν στα πόδια του, και τότε είδαμε την έκταση των τραυμάτων του.

Η βασική μας προτεραιότητα ήταν να τον πάμε στο φορτηγό και από κει πίσω στο καταφύγιο ώστε να μπορούσε να εξεταστεί από κτηνίατρο.

Το να τον οδηγήσουμε στο φορτηγό ήταν το εύκολο μέρος, το να τον βάλουμε μέσα  αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολο! Ο Fernando με γαϊδουρινή επιμονή αντιστάθηκε για 45 λεπτά και μετά από πολλή προσπάθεια τελικά μπήκε μέσα.
 
Φτάνοντας πίσω στο καταφύγιο στις 2 τη νύχτα, τον πήγαμε στο νέο του σπίτι και φάνηκε ανακουφισμένος που θα πέρναγε τη νύχτα σε ένα θερμό και ξηρό κρεβάτι. Άρχισε αμέσως να μασουλίζει το σανό και ήπιε ένα κουβά φρέσκο καθαρό νερό.

Από τότε που έφτασε στο καταφύγιο, ο Fernando έχει αρχίσει να προσαρμόζεται άριστα στο νέο του περιβάλλον, συναντάει νέους φίλους, λαμβάνει θεραπεία για τις πληγές του, και υπάρχουν άνθρωποι που του δείχνουν ένα σωρό αγάπη και αγκαλιές. Η μπροστινή οπλή του χρειάζεται μακροχρόνια θεραπεία για να του επιτραπεί να ανακτήσει τη σωστή χρήση του ποδιού και πάλι, αλλά η επιθυμία του να σηκώνεται και να περπατάει είναι ισχυρότερη από ποτέ, και ο ίδιος απολαμβάνει την ελευθερία να ζήσει τη ζωή με το δικό του ρυθμό.

Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 85.000 γαϊδούρια που ζουν στην Ισπανία, τα οποία θεωρούνται «ζώα εργασίας». Χρησιμοποιούντα για να μεταφέρουν βαριά φορτία, αποσκευές, και ανθρώπους στις ράχες τους. Τα γαϊδούρια, λογίζονται απλώς ως ένα περιουσιακό στοιχείο του αγροκτήματος όπου ζουν, και αξιοποιούνται λόγω της αντοχής τους και του ήμερου χαρακτήρα τους.

Δυστυχώς ιστορίες όπως του Fernando είναι πολύ κοινές, αφού εκατοντάδες γαϊδούρια κακοποιούνται και εγκαταλείπονται κάθε χρόνο, μόνο στην Ισπανία. Από τη στιγμή που δεν κρίνονται χρήσιμα ή παραγωγικά για τους ιδιοκτήτες τους και το κόστος της φροντίδας τους γίνεται υπερβολικά υψηλό, οι αλλοτινοί σύντροφοι, τα ζώα, είναι αυτά που θα εγκαταλειφθούν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου