Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Ε, κ. Τσίπρα, είπαμε Όχι





Αγαπητέ μου κ. Τσίπρα, παίρνω τη πρωτοβουλία να απευθυνθώ δημόσια σε εσάς και να εκφράσω ένα πράγμα που μου πνίγει το λαιμό, θέλω να πιστεύω δεν είμαι ο μόνος. Ο Άρης όταν ζητούσε από τους Έλληνες να έρθουν μαζί του κατά των Γερμανών, τους θύμιζε πάντα στην αρχή ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε απόγονοι ανθρώπων που θυσίαζαν ξανά και ξανά και ξανά τη ζωή τους και ότι είχανε, για να αποκτήσουνε τη λευτεριά. Και κάθε μία τέτοια θυσία δεν πήγαινε χαμένη, γιατί έστρωνε κατά κάποιο τρόπο το δρόμο ώστε στους επόμενους να είναι πιο κοντά η ελευθερία.

Με αυτό και με εκείνο και με τη κάθε νέα γενιά που άλλαζε τα πράγματα ερχόμαστε πιο κοντά σε αυτό. Τώρα έφτασε η σειρά σας, μία ιστορική στιγμή, που έρχεται μία κυβέρνηση που δεν προέρχεται από τζάκια. Μία κυβέρνηση ανθρώπων που στη πλειοψηφία τους έχουνε τη συνείδησή τους αμόλυντη από τη συνήθη δοσοληψία: «Πάρε ένα σκασμό λεφτά, έχε και ένα μαγαζάκι να διορίζεις, αλλά θα κάνεις ότι σου λέμε.» Και μέχρι στιγμής προσπαθήσατε να κάνετε ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για το συμφέρον της χώρας μας, έχοντας καθαρή και τη συνείδησή σας.


Το ξέρουμε ότι πηγαινοήρθατε σε διαδρόμους για να μιλήσετε με τους ισχυρούς της Γης.


Το ξέρουμε ότι αισθανθήκατε αφόρητη πίεση αυτούς τους μήνες, να μιλάτε με ανθρώπους με ξύλινη γλώσσα.


Το ξέρουμε πως για οτιδήποτε κάνατε έβγαιναν άνθρωποι δεξιά αριστερά που σας έκριναν κακόβουλα.


Το ξέρουμε ότι απείλησαν τη προσωπική σας ζωή και οικογένεια.


Το ξέρουμε ότι απείλησαν τη σταθερότητα της χώρας, την ύπαρξη της, την ειρήνη.


Το ξέρουμε ότι σας απείλησαν ωμά, ότι δεν σας αντιστοιχεί να παίρνετε τέτοιες πρωτοβουλίες, ότι άλλος είναι το αφεντικό σε αυτό το πλανήτη.


Το ξέρουμε ότι φοβάστε.


Το ξέρουμε ότι δεν έχετε έτοιμο εναλλακτικό σχέδιο εφαρμογής.


Το ξέρουμε ότι η τυφλή μάζα οφείλει να κυβερνιέται αδυσώπητα από τυράννους.


Το ξέρουμε ότι σε κάθε μία φωνή που βγαίνει από τη καρδιά, ξεφυτρώνει από κάτω ο χορός από εξυπνάκηδες για να εκφράσουν ότι πιο αβυσσαλέο και καφρικό τους βγαίνει.


Ωστόσο,


Αγαπητέ μου κ. Τσίπρα, είπαμε Όχι εμείς οι Έλληνες.


Είπαμε Όχι σε άλλο ένα μνημόνιο.


Πως πάτε εσείς να μας το φορέσετε καπέλο με συνοπτικές διαδικασίες;


Το ξέρουμε ότι σας έχουν τρομάξει ότι ή εμείς ή το χάος. Ότι θα καταστραφούμε, ότι δεν θα έχουμε λεφτά εάν δεν γίνει συμφωνία. Ότι η πλειοψηφία του κόσμου θέλει την ησυχία της και τη πρόσβαση στις καταθέσεις της.


Ε λοιπόν φτάνει μία στιγμή που έχεις να αντιμετωπίσεις αυτό το ερώτημα: Ή ζωντανός με την ουρά στα σκέλια, ή  στη μάχη και ότι γίνει.


Δεν μπορεί μία συμμορία να απομυζεί ολόκληρο πλανήτη και να διαιωνίζεται με το φόβο αυτό. Κάποια στιγμή αυτό πρέπει να τελειώσει.


Αν δεν μπορούν να το κάνουν οι Έλληνες αυτό, τότε ποιος μπορεί;


Μη μου πείτε ότι δεν σας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσετε και με την άλλη πλευρά.


Όταν κάνετε κάτι έχοντας το πιστόλι στο κρόταφο, τότε αυτό που πάτε να κάνετε σίγουρα ούτε είναι δίκαιο, ούτε νόμιμο.


Εάν φοβάστε για τη ζωή σας πείτε το ξεκάθαρα να αναλάβει κάποιος που προτιμάει να πεθάνει νωρίτερα και όρθιος για ένα δίκαιο αγώνα παρά πλήρης ημερών σε ένα ακριβό γηροκομείο.


Εάν δεν είστε σίγουρος, φέρτε έναν νέο ξεκάθαρο δημοψήφισμα: Ή Ναι στο νέο αυτό μνημόνιο ή Όχι με ρήξη και όπου αυτό μας πάει.


Μπορείτε ωστόσο να ρωτήσετε κάτι ακόμα πιο ξεκάθαρο και άμεσο: Τη φωνή της συνείδησής σας, αυτή ποτέ δεν σας γελά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου