Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Το καράβι της ελπίδας





- «Αιμίλιε, γιατί σε βλέπω κατσουφιασμένο, λες και πέσανε τα καράβια σου έξω;»

- «Άσε Άγγελε, από τη μύτη να με πιάσεις θα σκάσω μετά από αυτό που πάθαμε. Να ψηφίζουμε Όχι και αυτοί που μας προέτρεπαν να ψηφίσουμε Όχι να μας πηγαίνουνε στο Ναι, και επιπλέον αυτούς που δημοκρατικά λένε την αρνητική γνώμη τους, να τους διώχνουνε, λες και δεν υπάρχει Δημοκρατία πια. Εγώ δεν ψήφισα άλλη μία μνημονιακή κυβέρνηση, πως ξεφύτρωσε αυτή;


Τώρα καταλαβαίνω τον Μπετόβεν, που τη πάτησε και αυτός. Είχε γράψει την Ηρωική συμφωνία και την είχε αφιερώσει στον Ναπολέοντα, έναν άνθρωπο που ξεκίνησε να φέρει την Γαλλική επανάσταση σε όλη την Ευρώπη, επιτέλους να απελευθερωθούν οι σκλάβοι λαοί από τους Βασιλιάδες, τους Φεουδάρχες, τους Αριστοκράτες και τα απολυταρχικά καθεστώτα. Έβλεπε σε αυτόν τον Ήρωα που θα κάνει αυτόν τον άθλο, και έτσι η Ηρωική συμφωνία άξιζε σε αυτόν. Κάποια στιγμή όμως έστεψε τον εαυτό του Αυτοκράτορα ο Ναπολέοντας, έγινε δηλαδή και αυτός ένα αφεντικό, προδίδοντας την επανάσταση. Τότε ο Μπετόβεν έσκισε την αφιέρωση, όχι, αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν πια ο ήρωας του.


Πως τη πατήσαμε έτσι και εμείς! Αντί να σκίσουν τα μνημόνια θα σκίσουν εμάς!!! Θα σκάσω από το κακό μου!» 


- «Αιμίλιε, δεν είναι έτσι τα πράγματα, εγώ αντιλαμβάνομαι αντίθετα ότι έχει μπει στο λιμάνι της Ελλάδας, το καράβι της ελπίδας.»


- «Άγγελε, μήπως θέλεις οφθαλμίατρο; Μήπως το καράβι που βλέπεις είναι γερμανικό πειρατικό, μιας νέας επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, που ήρθε για να κουρσέψει ότι άφησαν οι προηγούμενοι «σωτήρες της χώρας» και το μπερδεύεις;»


-«Χαχαχα μα όχι, σίγουρα όχι. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα. Αυτοί που σας ζητάνε Γη και ύδωρ, σας προσφέρουνε χρωματιστά χαρτάκια, που τα λέτε ευρώ. Δεν σας αφήνουνε να πάρετε τη Τράπεζα της Ελλάδας, γιατί θα βρείτε μπόλικους σκελετούς μέσα. Δεν σας αφήνουνε να τυπώσετε το δικό σας χρήμα, μία εναλλακτική λύση ανάπτυξης, αν και το δικό σας χρήμα, όπως ονομαστεί αυτό, θα έχει το ίδιο αντίκρισμα με το ευρώ, δηλαδή αέρα κοπανιστό.»


- «Μπράβο, έως εδώ στα λόγια μου έρχεσαι! Συμφωνούμε απόλυτα στο ότι πρέπει να προωθήσουμε το Όχι!»


- «Εδώ φίλε μου έχω μία μικρή διαφωνία. Θα πρέπει καταρχήν να σταματήσετε να τσακώνεστε οι του Ναι με του Όχι, να μην επιβάλετε ο ένας την άποψή του στον άλλο, να εκτιμήσετε το ότι η κάθε πλευρά έχει τα επιχειρήματά της και να προχωρήσετε μαζί!»


- «Άγγελε μου πως μαζί; Αφού έχουμε 180 μοίρες διαφορά στις απόψεις! Και επιπλέον έχουμε δίκαιο.»


- «Θα σου το θέσω το θέμα σε μία άλλη βάση: Υπάρχει ο ανθρώπινος τρόπος για να προχωράνε τα πράγματα, υπάρχει και ο φυσικός. Μέχρι τώρα γνωρίσατε τον ανθρώπινο, μέσα από τη σκληρή δουλειά, τη καταστροφή της φύσης, τους πολέμους, το χτίσιμο πόλεων, δρόμων και εργοστασίων, την ικανοποίηση των αναγκών σας…. Δεν σου φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να γνωρίσετε το φυσικό τρόπο; Σε αυτόν όλα γίνονται μόνα τους, όπως ένα φρούτο ωριμάζει στο δέντρο, και η ίδια η φύση στέλνει τη βροχή και τον ήλιο, ώστε το φρούτο να ωριμάζει….»


-«Ναι Άγγελε, υπάρχει αυτός ο τρόπος, αλλά είναι για τα φρούτα, εμείς οι άνθρωποι προχωράμε αλλιώς….»


- «Ήρθε καιρός φίλε μου να καταλάβετε ότι είστε ένα μέρος της φύσης και εσείς, βλέπεις ότι κάθε μέρα που περνάει αποκαλύπτονται και γκρεμίζονται τα δεσμά σας, ο φυσικός τρόπος οδηγάει εκεί, και ο καλύτερος τρόπος για να συνεργαστείτε σε αυτό τον τρόπο είναι ότι κάνετε, να το κάνετε αφού πρώτα έχετε παραδοθεί στην ευτυχία της κάθε στιγμής, γιατί το πρόβλημα που καλείστε να λύσετε δεν θα το λύσετε απλά λέγοντας Όχι ή Ναι, αλλά όντας σε μία κατάσταση συνείδησης ανώτερη από αυτόν που σας γέννησε το πρόβλημα, έτσι θα προκύψει η φυσική λύση!»


- «Μπορείς να μου εξηγήσεις Άγγελε καταρχήν γιατί δεν σε καταλαβαίνω;»


- «Καταλαβαίνεις ωστόσο Αιμίλιε ότι κάτι έχω να σου πω, είναι και αυτό μία αρχή……»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου