Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Η απώλεια της ανάγκης





-Άγγελε, έχω καταλάβει πια ότι από αυτούς που βλέπουμε στη τηλεόραση ότι υποτίθεται μας κυβερνούν, δεν έχω να περιμένω και πολλά πράγματα. Κάτι μέσα μου λέει ότι ένα σπουδαίο γεγονός πρόκειται να συμβεί, αλλά πάλι την επόμενη ημέρα το όνειρο χάνεται. Καταλαβαίνω ότι ο τρόπος της οικονομίας μας, δεν πάει άλλο. Τελείωσε κάπου εδώ. Είναι απαράδεκτο πια να μας κυβερνάει το χρήμα, όλη αυτή η μιζέρια, η απαγόρευση, η βαναυσότητα, η εγκληματικότητα, θέλουμε την επόμενη μέρα να έρθει, για πες μου κάτι για αυτό.



- Η επόμενη μέρα Αιμίλιε έχει έρθει, κάνατε ένα μεγάλο ταξίδι ήδη και καταρρέει ένα βασικό στοιχείο που σας κρατούσε δέσμιους: Υπάρχουν κάποιοι παλιοχαρακτήρες, μία ελίτ, που ουσιαστικά κυβερνούν το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, και παίζουν ένα παιχνίδι υποταγής με φοβερή βαναυσότητα. Οι κυβερνήσεις σας ελέγχονται από αυτούς, και όσα πρόσωπα και αν εναλλάσσονται, όσο καλές ιδέες και θέληση να έχουν, ελεγχόμενοι, βρίσκονται να χτυπάνε μάταια σε ένα τοίχο, είναι δέσμιοι, όσο δεν καταλαβαίνουν τη φύση του παιχνιδιού…

- Δηλαδή; Μπορείς να μιλήσεις για το παιχνίδι;

- Το παιχνίδι υποταγής, ξεκινάει με την ανάγκη. Για παράδειγμα σου εμφανίζεται ότι για να επιζήσεις πρέπει να έχεις χρήματα, για να αγοράσεις ότι χρειάζεσαι και για να πληρώνεις φόρους και λογαριασμούς. Για να τα αποκτήσεις πρέπει να θυσιάσεις το χρόνο σου, κάποιες φορές την αξιοπρέπεια σου, να κοπιάσεις μέχρι εξάντλησης…. Αυτό το χρήμα το κατασκευάζει από αέρα η ελίτ, και η μοναδική του αξία είναι ότι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτό το ψεύτικο χρήμα, που δεν έχει αντίκρισμα, έχει αξία.

Σου εμφανίζουν λοιπόν ότι έρχονται να σου δανείζουν με όλο και πιο δυσβάσταχτους όρους και έτσι υποτίθεται να σε κρατάνε στη ζωή, ενώ στη πραγματικότητα απλά σου απομυζούν τα πάντα. Σου δημιουργούν λοιπόν μία ψεύτικη ανάγκη, και μετά έρχονται ως σωτήρες για να σε βοηθήσουν να τη καλύψεις.

- Και γιατί είναι ψεύτικη αυτή η ανάγκη;

- Με τέσσερεις τρόπους θα μπορούσα να σου πω ότι είναι ψεύτικη:

Ο πρώτος είναι ότι η ελίτ απλά εκμεταλλεύεται τους πάντες: Όλοι οι άνθρωποι δουλεύουν εξαντλητικά, για να παράγουν τροφή, κατοικίες, ενέργεια, τα πάντα, και η ελίτ καρπώνεται το κόπο τους, μέσω του ψεύτικου αυτού χρήματος. Αν για μια στιγμή σταματάγαμε το χρήμα ως απαραίτητο μέσο συναλλαγής θα βλέπαμε ότι τα αγαθά φτάνουν για όλους με ταυτόχρονη ελάχιστη εργασία από όλους, που θα ήταν μάλιστα δημιουργική και χρήσιμη.         

Ο δεύτερος τρόπος είναι ότι πολλές τεχνολογίες που θα μας απελευθέρωναν στην ενέργεια, στην διατήρηση της υγείας μας, στη παραγωγή της τροφής μας, και σε χίλια δυο άλλα πράγματα είναι επίτηδες κρυμμένες, ακριβώς για να συνεχίζουμε να ζούμε σε μία μεσαιωνική κατάσταση διαιώνισης των αναγκών μας.

 Ο τρίτος σχετίζεται με το πόσες είναι οι αληθινές μας ανάγκες. Βλέπεις με πόση επιμονή προσπαθούν να σου φορτώσουν πρότυπα ότι πρέπει να έχεις το ένα και το άλλο για να είσαι ευτυχισμένος, την ίδια στιγμή που ελεύθερος είσαι όταν ακριβώς αποβάλλεις αυτές τις εξαρτήσεις.

Ο τέταρτος είναι δημιουργώντας μία σχέση εξάρτησης ελευθέρων αγαθών όπως η γη, το νερό, ο ήλιος, αλλά και παροχών που θα έπρεπε να είναι ελεύθερες, όπως η κατοικία, η τροφή, η υγεία, η μόρφωση, η ενέργεια, το οδικό δίκτυο κ.α με το χρήμα. Η αποτίμηση και ζήτηση χρήματος για όλα τα ελεύθερα αγαθά τα κάνει αυτομάτως μη ελεύθερα.     

-Σύμφωνοι Άγγελε, νομίζω ότι είναι γνωστά πια αυτά, τουλάχιστον για τους περισσότερους «υποψιασμένους». Το λεπτό σημείο για μένα ωστόσο είναι πως θα χαθεί αυτή η ανάγκη που δημιουργεί κυριαρχία στην Ελίτ; Γιατί βλέπεις, ο καθένας από μας είναι μικρός σε δυνατότητες….

- Εκεί ακριβώς είναι το σημείο κλειδί… Το να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις καμία ανάγκη από αυτές που σου επιβλήθηκαν, είναι το ίδιο ακριβώς με το να συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχει κάποια πολύ μεγαλύτερη δύναμη μέσα σου….

- Μα αυτό ξεφεύγει από τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης…

- Ναι, ακριβώς αυτό συμβαίνει: Η απώλεια της εξωτερικά επιβεβλημένης ανάγκης είναι ακριβώς η εύρεση μιας εσωτερικής, ξεχασμένης δύναμης και δυνατότητας, στην οποία συμμετέχουμε….

- Άγγελε, Πως καταφέρνεις πάντα να με μπερδεύεις με τις απαντήσεις σου;

- Είναι το πρώτο στάδιο όταν καταλαβαίνουμε ότι κάτι ψεύτικο πρόκειται να καταρρεύσει. Όταν το άγνωστο αντικαθιστά το γνωστό που δεν μας κάνει πια, είναι λογικό να υπάρχει ένα μπέρδεμα και μία σύγχυση στην αρχή…       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου