Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Η όμορφη μέρα





- Άγγελε, πιστεύω ότι η δοκιμασία που έπρεπε να περάσουμε σαν Ελλάδα, αναφέρομαι σε αυτή την οικονομική κρίση που βιώσαμε, ήταν απλά μία ενορχηστρωμένη επίθεση του συστήματος. Θα μπορούσε άνετα να γίνει στη Γερμανία, ή σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Είναι γελοίο ένα παγκόσμιο οικονομικό διεφθαρμένο σύστημα, να μας τιμωρεί, τη στιγμή που κάναμε ακριβώς ότι μας έλεγε. Φαντάζομαι την εικόνα σαν να είναι ένας μισότρελος άνθρωπος που άλλες μέρες χαϊδεύει και άλλες τιμωρεί τον πιστό του σκύλο…. Για εμάς τι βλέπεις να είναι η επόμενη μέρα;

- Μια όμορφη μέρα βλέπω, Αιμίλιε. Τα προβλήματα πάντα μας δίνουν μία δυνατότητα λύσης τους, εάν τα αντιληφθούμε με μία διαφορετική σκοπιά. Ένα πρόβλημα που εκ πρώτης το αντιλαμβάνεστε σαν κάτι ενοχλητικό και αναρρωτιέστε «γιατί σε μένα», μπορεί να είναι μία πρόσκληση, μία πρόκληση αν θέλεις του Σύμπαντος, ένα σταυροδρόμι που έχεις να περάσεις στο δρόμο σου. Είναι στιγμές που ασυνείδητα αισθάνεσαι ότι κάτι έχει βαλτώσει, ότι δεν περνάς καλά και ότι κάτι θα ήθελες να αλλάξει. Υποσυνείδητα περισσότερο αλλά και συνειδητά έρχεται αυτή η αλλαγή σαν ένα επεισόδιο που σου δείχνει τη πραγματική φύση μιας κατάστασης.

- Αναφέρεσαι στο ότι βιώσαμε αυτή τη κρίση….

- Ακριβώς! Ποια είναι τα πράγματα που είδατε;

- Την ανεπάρκεια κάποιων πολιτικών, το ότι κυβερνά τη χώρα μία κρυφή τραπεζική ομάδα, πιστέψαμε ότι κάτι θα μπορούσε να αλλάξει με την αλλαγή των ανθρώπων, αλλά φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει…

- Ναι, όλα αυτά είναι αποκαλύψεις, εξωτερικές. Προσπαθείτε λοιπόν να βρείτε τη λύση του προβλήματος, με τη δράση σας αυτή εισέρχεστε σε ένα δρόμο. Δοκιμάζετε το ένα και το άλλο μήπως οδηγηθείτε σε πρακτικές λύσεις. Πίστεψε με, το να βλέπεις ότι μία δράση σου δεν βελτιώνει τη κατάσταση είναι πολύ, μα πολύ σημαντικό, σε κάνει σοφότερο στις επόμενες επιλογές σου και ο καθένας από εσάς βάδισε σε ένα προσωπικό δύσκολο δρόμο, για κάποιους Γολγοθά…   

Ξεκαθάρισε ωστόσο τα πράγματα, ώστε να μπορεί ο καθένας να κάνει συνειδητές επιλογές και να πάψει να δίνει το χρόνο και τη προσπάθειά του σε καταστάσεις που δεν οδηγούν πουθενά. Καταλαβαίνεις επίσης ότι οι άνθρωποι που δεν περάσαν από αυτό το δρόμο δεν μπορούν να καταλάβουν τα επόμενα λόγια μου, μπορούν να τα διαβάσουν, μπορούν ίσως να αντιληφθούν ότι κάτι μπορεί να σημαίνουν, αλλά αν δεν έχουν περάσει το αντίστοιχο βίωμα και δεν έχουν λάβει τη σχετική απόφαση, δεν τα καταλαβαίνουν τώρα, θα μπορέσουν κάποια άλλη στιγμή.

- Πες λοιπόν Άγγελε, ποια μπορεί να είναι η κρυφή κατανόηση του προβλήματος;

- Έχει ένα εξωτερικό μέρος και ένα εσωτερικό. Ας πάμε πρώτα στο εξωτερικό:

Τα περισσότερα, αν όχι όλα τα προβλήματα που έχετε, το διεφθαρμένο οικονομικό και πολιτικό σύστημα, η πείνα, η τρομοκρατία, οι πόλεμοι, η φτώχεια, η μόλυνση, η χειραγώγηση κλπ έχουν μία κοινή αρχή που συνειδητά (στο επίπεδο που μπορεί βεβαίως) μία κρυφή ελίτ τα δημιουργεί.

- Σύμφωνοι, αλλά ακόμα και αν όλοι οι άνθρωποι το συνειδητοποιούσαμε αυτό το πράγμα, και συμφωνούσαμε ότι ξεκινάμε αγώνα και πάλι θα ήταν μία πάλη μεταξύ ενός μικρού Δαβίδ και ενός μεγάλου Γολιάθ.

- Ναι, το σημείο ζωτικής σημασίας είναι να εντοπίσουμε την αχίλλειο πτέρνα του και παράλληλα το δικό μας αποτελεσματικό τόξο.

Η αχίλλειος πτέρνα του είναι ακριβώς ότι μπορεί να έχει εξουσία όταν μπορεί να μας παρασύρει στη σκοτεινή σπηλιά του και εμείς να συμφωνήσουμε σε αυτό…

- Ασφαλώς Άγγελε, όταν λες σκοτεινή σπηλιά υπαινίσσεσαι όχι ένα μέρος, αλλά μία κατάσταση συνείδησης…

- Ναι, σαφώς. Είμαστε σε μία ανεβασμένη κατάσταση συνείδησης όταν η ζωή μας είναι μία όμορφη μέρα, όπου είμαστε χαρούμενοι, αισιόδοξοι, όταν αγαπάμε και συγχωρούμε τους άλλους, όταν τους αποδεχόμαστε, όταν είμαστε δημιουργικοί….

Πρόσεξε ένα ακόμα σημείο: Η αχίλλειος πτέρνα του αντιπάλου μας είναι ταυτόχρονα και το δικό μας τόξο, η δική μας δύναμη.

- Μα Άγγελε, εδώ θα διαφωνήσω… Πως είναι δυνατόν να αισθανόμαστε καλά εσωτερικά όταν συμβαίνουν γύρω μας τόσα άσχημα γεγονότα;

- Αυτό που λέω φίλε μου είναι ότι τα φαινόμενα και τονισμένα εξωτερικά άσχημα νέα στις ειδήσεις είναι ακριβώς για να γίνετε χώμα εσωτερικά, ή με άλλα λόγια η δική σας εσωτερική ευτυχία γίνεται εξωτερική όμορφη μέρα για όλους. Μην δέχεσαι ότι οφείλεις να είσαι χάλια λοιπόν, τη στιγμή μάλιστα που δεν έκανες κάτι κακό, και αν η παρέα σου το πιστεύει ότι πρέπει να λυπόμαστε, ίσως ήρθε η στιγμή να αλλάξεις παρέα…  

- Άγγελε, επίσης με αυτό το λίγο που καταλαβαίνω υπαινίσσεσαι, ότι το κλειδί της λύσης δεν είναι μία παγκόσμια επανάσταση, αλλά μία προσωπική στάση ζωής;

- Ναι, ακριβώς αυτό. Αυτή η προσωπική στάση είναι που μας πηγαίνει όλους από τη σκοτεινή σπηλιά σε ένα μέρος στον ουρανό….

- Κοίταξε Άγγελε, αν είναι να γίνουμε μακαρίτες για να ζήσουμε καλά, καήκαμε…

- Όχι φίλε μου, δεν χρειάζεται να γίνει αυτό, ο καθένας μας ήδη, εδώ, βαδίζει στο δρόμο, και μπροστά του ανοίγονται συνεχώς νέα μονοπάτια…                

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου